Wszystko na temat psów

Pasożyty zewnętrzne atakujące psy

Wspominając o pasożytach, natych­miast przychodzą nam na myśl pchły, które spotyka się u psów najczęściej. Szczeniak pochodzący ze źle utrzymanej hodowli może mieć ich bardzo dużo. Są to małe ciemnobrązowe owady poruszające się szybko po skórze psa w poszukiwaniu miejsca, gdzie sierść jest najgęstsza, by się w niej ukryć.

Ugryzienia pcheł wywołują podrażnienia skóry pociągające za sobą odruch drapania, niekiedy nasilonego.

Innymi pasożytami często uprzykrzającymi życie młodym psom są wszy. Ich obecność stwierdza się zwłaszcza u szczeniaków wywodzących się z hodowli, w których niezbyt rygorystycznie przestrzegano zasad higieny. Te białawe owady o wydłużonym kształcie skupiają się w okolicy głowy zwierzęcia, przede wszyst­kim na uszach i szyi.

Znacznie rzadziej, i to szczególnie w czasie ciepłych miesięcy, możemy napotkać kleszcze, ukryte w sierści i mocno uczepione skóry. Są to niebez­pieczne pasożyty przenoszące poważną chorobę zwaną piroplazmozą. Ich kształt zmienia się w zależności od tego, czy zdążyły nasycić się krwią zwierzęcia, czy też nie. Jeśli miały czas się pożywić, wyglądają jak czer­wonawe jajowate bryłki przypominające ziarenka rącznika (rycynusa) i mają miękką konsystencję.

Latem może zdarzyć się również, że zauwa­żymy maleńkie, czerwonopomarańczowe, często skupio­ne w nieduże plamy pasożyty wywołujące intensywne swędzenie.

System reklamy Test