Wszystko na temat psów

Dolegliwości psów starzejących się

Narządy ruchu

Nasze psy, podobnie jak my, czują wiek w kościach. Poruszanie się nie jest dla nich tak łatwe jak dawniej. Coraz trudniej im wstać, zwłaszcza po dłuższym leżeniu. Niekiedy stary wyga musi zrobić kilka kroków, zanim jego ruchy staną się płynne. Wiele psów ma problemy z kręgami, również coraz bardziej dokuczają zużyte Mławy.

Mięśnie nie są w stanie podołać wszystkim obciążeniom, a trzeba zauważyć, że psom - tak samo jak nam mięśnie z wiekiem wiotczeją. U bardzo starych psów na grzbiecie wyraźnie widać sterczące wyrostki kręgosłupa. Brzuch jest obwisły, a ło-patki dobrze zaznaczone.

Jeśli zauważymy, że pies "czuje kości", ma kłopoty z wstawaniem, kule-je, nie skacze na kanapę, należy udać się z nim do lekarza weterynarii. Nie może on wprawdzie zatrzymać procesu starzenia się psa, ale na pewno pomoże w dolegliwościach, uśmierzy ból i stosując profilaktykę znacznie spowolni starzenie się zwierzęcia. Nigdy nie należy zbyt długo zwlekać z wizytą - ta rada jest ważna w każdym przypadku.

Można samemu pomóc swojemu psu, wystarczy jedynie zadbać o to, nb.y miał on stale lekką niedowagę. To bardzo trudne zadanie! Wskazane są liczne krótkie spacery zamiast rzadszych, ale dłuższych wyjść. Trzeba też uważać, aby pies nie męczył się ponad siły podczas zabawy lub pracy. Należy koniecznie chronić go przed wilgotnym chłodem i przed zmoknięciem. Poza tym psie posłanie musi być suche i miękkie.

Serce i układ krążenia

Serce psa jest mięśniem, który może znosić ekstremalne obciążenia; jest ono przystosowane do znacznie więk-szych wymagań niż te, które z reguły zdarzają się w życiu. Ma ono wystarczające rezerwy na to, aby dobrze pracować nawet w silnym stresie. Z wiekiem jednak nawet ten mięsień niezauważalnie traci na elastyczności. Może nastąpić osłabienie serca lub jego niewydolność. Psy męczą się wtedy o wiele szybciej, nie znoszą obciążeń, które dawniej nie miały dla nich żadnego znaczenia. Mają płytki oddech, a przy najmniejszym wysiłku występuje kaszel sercowy.

Po zauważeniu takich objawów najlepiej zwrócić się do lekarza weterynarii. Pies może dalej funkcjonować normalnie, musi tylko regularnie otrzymywać przepisane mu lekarstwa. Jeśli nie zwróci się uwagi na symptomy choroby, niewydolność serca pogłębi się tak dalece, że nie będzie ono w stanie podtrzymywać funkcji układu krążenia i zaopatrywać wszystkie organy w wystarczającą ilość tlenu. Jeśli właściciel w odpowiednim czasie nie pospieszy z pomocą, to niebezpieczeństwo załamania się pracy układu krążenia nastąpi bardzo szybko. Na szczęście nie zdarzy się to waszemu psu, ponieważ będziecie z pewnością zwracać na niego baczną uwagę.

Stosunkowo wiele psów ma wady zastawkowe serca, zazwyczaj nie są one zauważane. Wady te oczywiście osłabiają funkcjonowanie tego organu, ale serce psa potrafi bardzo wiele wytrzymać.

Wiadomo, że serce współpracuje ze wszystkimi innymi organami. Jego choroba może więc negatywnie wpływać na ich funkcjonowanie. Podobnie jak ludzie, psy chore na serce mogą np. nabawić się obrzęku płuc. Obrzęk powstaje wtedy, gdy osłabiona wydajność pompy, czyli serca, jest przyczyną zbierania się w płucach płynów, które nie biorą już udziału w wymianie materii. Jeśli w płucach zbierze się więcej płynów, to słyszymy typowy kaszel pacjenta ciężko chorego na serce.

Oczywiście lekarstwa nie mogą stale pobudzać chorego serca do pracy. W porę postawiona diagnoza: "chore serce" oznacza, że pies jeszcze długo będzie sprawiał radość właścicielom. Lekarz weterynarii poinformuje, jak powinny wyglądać optymalne warunki życia chorego psa.

Oddychanie

Poprzedni podrozdział mógł zasmucić właścicieli kaszlących psów - to może być kaszel sercowy. Starsze psy bywają podatne też na chroniczny nieżyt oskrzeli, a tym samym na za-palenia płuc. Kaszel jest więc zawsze wystarczającym powodem do wizyty u lekarza weterynarii.

Zaburzenia hormonalne

U starszych psów może pojawić się niedoczynność tarczycy lub nadczynność kory nadnercza. Oznaką tego typu zaburzeń może być wypadanie włosów na tułowiu, w okolicach nerek lub na kończynach tylnych.

Psy cierpią również na choroby cywilizacyjne. Starsze osobniki, zwłaszcza suki, zapadają na cukrzycę. Objawy choroby są takie same jak u ludzi: ogólne osłabienie, silne pragnienie, wymioty, a następnie śpiączka i śmierć. Trzeba być czujnym na tego rodzaju objawy, a w razie ich stwierdzenia należy zrobić badanie testowe w lecznicy dla zwierząt.

Niestety nie wyprodukowano jesz-cze tabletek obniżających znacznie poziom cukru u psów chorych na cu-krzycę, brak również leków homeopatycznych. Jeśli mamy chorego psa, musimy nauczyć się regularnie robić mu zastrzyki z insuliny. Początkowo jest to z pewnością trudne i wiele osób może wzbraniać się przed stałym kłuciem zwierzęcia. Jeśli jednak pies jest rzeczywiście chory na cukrzycę, trzeba przełamać wszelkie opory.

Wczesne rozpoznanie cukrzycy i prawidłowe leczenie pozwoli naszemu podopiecznemu żyć jeszcze wiele lat.

Skóra i sierść

11 starszych psów częściej niż u młodych obserwujemy choroby skóry: wypadanie włosów, tworzenie się brodawek, nadmierne złuszczanie się naskórka, zaczopowania gruczołów łojowych i (najczęściej niegroźne) guzy nowotworowe.

Dawniej twierdzono, że po futrze poznaje się stan zdrowia psa. Nie zawsze jest to prawda, ponieważ sierść i skóra psa nie są jednoznacznymi wskaźnikami stanu jego zdrowia. Tylko lekarz wet. znający psa powiąże ewentualnie wystąpienie choroby z zewnętrznymi oznakami na skórze.

Zawsze powinno się zlecać usunięcie brodawek, zaczopowanych gruczołów i wrzodów. Zapobiega to możliwości bolesnego zapalenia, które może nastąpić po rozdrapaniu ich przez psa. Starsze psy rzadko mają wspaniałe futro. Mimo to należy je starannie pielęgnować, gdyż często ma ono skłonności do filcowania się.

Zęby i dziąsła

Zdumiewające, jak - wiele starych psów ma wspaniałe uzębienie. Niestety cywilizacja i tu ma negatywny wpływ. Najlepszą profilaktyką jest regularna kontrola stanu uzębienia i dziąseł, zwracanie uwagi na nieprzyjemny zapach z pyska i prawidłowe żywienie. Mycie zębów zapobiega tworzeniu się kamienia nazębnego i jednocześnie usuwa bakterie powodujące nieprzyjemny zapach. Pasta do zębów dla psów jest dostępna w sklepach zoologicznych.

Guzy nowotworowe

Wraz z wiekiem u psów wzrasta częstotliwość tworzenia się guzów nowotworowych. Układ limfatyczny starszych zwierząt nie jest w pełni wydolny. W związku z tym nie tylko maleje odporność na choroby, ale coraz częściej powstają guzy nowotworowe, zarówno niegroźne, jak i złośliwe.

Diagnoza "rak" wywołuje zwykle strach. Podobnie jednak jak u ludzi, nowotwory wcześnie wykryte można całkowicie wyleczyć. Lekarz weterynarii pomoże w podjęciu prawidłowej decyzji. Powinniśmy wiedzieć, że nawet stare psy można operować, co zwykle daje znakomite wyniki. Jeśli lekarz uzna operację za wskazaną, w interesie psa należy ją przeprowadzić. Często guzy nowotworowe są niegroźne. Niepewnego właściciela lekarz zawsze przekona, że niegroźny guz trzeba usunąć. Do lekarza najlepiej zgłaszać się natychmiast po zauważeniu u psa jakiegokolwiek guza lub obrzęku.

Narządy płciowe

Stare suki często mają nieregularną cieczkę, co wiąże się z zapaleniami i ropieniem macicy. Objawami zapalenia macicy mogą być: ogólne złe samopoczucie, nadmierne pragnienie, wymioty, upławy o nienaturalnym zabarwieniu i często nieprzyjemnym zapachu oraz trudności z wstawaniem. Suki mają też często guzy na sutkach, zwłaszcza te, które przechodziły liczne ciąże pozorne. W obydwu przypadkach zwykle jedynie operacja daje dobre rokowanie.

Najczęstszym problemem starych psów - samców - jest powiększenie prostaty. Może ono mieć podłoże niezłośliwe lub nowotworowe. Prostata u psów leży w pobliżu odbytu. Po powiększeniu się naciska ona na odbytnicę i psy mają trudności z wypróżnianiem. Pierwszym objawem tego schorzenia są najczęściej kropelki krwi pojawiające się na postaniu psu. Rzadziej obserwuje się całkowite z a czerwienienie moczu. W obydwu przypadkach należy natychmiast udać się do lekarza wet. Wskazana jest kastracja lub regularna kuracja hormonalna. O sposobie leczenia za decyduje lekarz. Bez względu na to, czy objawy chorobowe obserwujemy u suki czy u psa, najlepiej niezwłocznie udać się do lekarza weterynarii.

Nerki i pęcherz

Nerki są największym urządzeniem filtrującym w organizmie. Podobnie jak serce charakteryzują się olbrzymią wydajnością. Z wiekiem ich obciążenie wzrasta; wynika to z faktu przyjmowania do organizmu coraz więcej substancji trujących. Dotyczy to zarówno psów, jak i ludzi. U starych osobników część organów filtrujących jest nieodwracalnie zużyta. Przy większych obciążeniach brak więc rezerw niezbędnych do obrony organizmu. Przeciążenia nerek powodują np. schorzenia chroniczne. Przyczyn dolegliwości nerkowych jest wiele i są one bardzo różnorodne. Objawy początkowo nie muszą być wyraźne, niekiedy stare zwierzę jest tylko trochę znużone.

Częste oddawanie moczu jest symptomem, który zawsze powinien budzić zaniepokojenie. Jeśli pies w wyniku chronicznego przeciążenia nerek nie może utrzymać się na nogach i zapada w śpiączkę, to raczej niemożliwe jest udzielenie skutecznej pomocy. Kiedy zawodzi praca nerek i substancje trujące nie są wydzielane z moczem, dochodzi do zatrucia organizmu (uremia, mocznica). Jeśli choroba jest wcześnie wykryta, to zazwyczaj możliwe jest usunięcie skutków zatrucia.

Przyczyną licznych problemów jest pęcherz moczowy. U starych psów jest on szczególnie podatny na najróżniejsze infekcje. Trzeba zwracać uwagę na każdy nienormalny wyciek z penisa lub pochwy. Miejscowa iniekcja może się rozwinąć i przez pęcherz moczowy wpłynąć na pracę nerek, a następnie spowodować poważne komplikacje zdrowotne. Psy, tak jak ludzie, mogą mieć kamienie pęcherza moczowego. Objawy również są takie same: nieprzyjemne odczucia i bóle podczas oddawania moczu oraz obecność krwi w moczu. Lekarz wet. może w takim przypadku orzec przeprowadzenie operacji. Po operacji konieczne jest przestrzeganie do końca życia odpowiedniej diety, co zapobiega ponownemu tworzeniu się kamieni.

Oczy i uszy

Mówi się, że oczy są oknem duszy, dotyczy to szczególnie naszych psów. Dla lekarza wet. psie oczy są często oknem, przez które można zobaczyć liczne zmiany chorobowe w organizmie.

U starych psów oczy są zamglone. Nie jest to jednak początek ślepoty, lecz normalne zjawisko, które może rozpocząć się już u pięcio-sześcioletnich psów. Właściwie nie wiadomo dlaczego źrenice starych psów stają się jakby zmącone. Nie ma to jednak wpływu na samopoczucie zwierząt.

Pies może oślepnąć z powodu katarakty lub jaskry, a także innych chorób oczu. Katarakta, zwana też zaćmą, polega na zmętnieniu soczewki oka, tak że nie przepuszcza ona światła. Jaskra, zwana też glaukomą, powodowana jest zaburzeniami w odpływie cieczy wodnistej, co prowadzi do podwyższenia ciśnienia śródocznego.

Katarakta występuje raczej u starych psów, ale zdarza się też u psów młodszych, a nawet bardzo młodych. Udowodniono, że skłonności do tej choroby są uwarunkowane dziedzicznie. Jaskra również może być dziedziczona, chociaż w większości przypadków inne są przyczyny tej choroby.

Obydwie choroby mogą być skutecznie leczone tylko operacyjnie. Lekarz wet. doradzi, gdzie udać się w celu leczenia, ponieważ tego typu operacje u małych zwierząt nie należą do rutynowych.

Wszystkie stare psy słabiej słyszą. Często się tego nie zauważa, ale należy o tym pamiętać, ponieważ stare zwierzęta potrzebują więcej opieki, a poza tym łatwo ulegają wypadkom. Najlepiej od czasu do czasu testować słuch psa. Nie należy jednak przeprowadzać testu podczas gonitwy psa za kotem, gdyż w takim momencie wynik nie będzie wiarygodny.

Osłabienie słuchu jest zwykle normalną oznaką starzenia się i do tego musi przyzwyczaić się zarówno właściciel, jak i jego pies. Nie jest to wcale trudne przy odrobinie wyczucia i rutyny we wspólnym życiu. Mimo to należy zawsze skonsultować się z lekarzem wet. w celu wykluczenia innych przyczyn.

System reklamy Test