Wszystko na temat psów

Poddawanie psa tresurze

Rozróżniamy dwa typy tresury: tresujemy psa, by nauczyć go możliwie najlepszego życia w społeczności ludzkiej, albo też po to, by zaspokoić swe ambicje sportowe bądź wykorzystać naturalne zdolności zwierzęcia do celów użytkowych: ochrony i obrony pojedynczych ludzi lub całych zbiorowości (armia, policja, służby celne).

Właściciela psa najbardziej interesuje zazwy­czaj tresura pierwszego rodzaju, nie przeznaczona w zasa­dzie dla przedstawicieli niedużych ras, choć pewne podstawowe zasady mogą być zastosowane również do nich. Pierwsze elementy nauki są łatwe do wprowadzenia przez osobę mającą psa: chodzenie przy nodze bez smyczy, przychodzenie na zawołanie, utrzymywanie czystości, a więc wszystko to, co znacznie ułatwi wspólne życie.

Do tresera należy zwrócić się wtedy, gdy nie udaje nam się narzucić psu swojej woli, gdy wymyka się on naszej kontroli, staje się nieposłuszny, niesforny i trudny do wytrzymania. W takiej sytuacji nie należy zwlekać z poszukiwaniem pomocy. Jeśli pies skończył już pół roku, niezbędne jest poradzenie się specjalisty.

Tresura uzupełniająca trwa zazwyczaj nie dłużej niż dwa miesiące. W tym czasie możesz nauczyć się zachowań i reakcji, które pozwolą ci lepiej panować nad zwierzęciem i utrwalić to, co udało ci się wcześniej osiągnąć.

Wyspecjalizowane techniki tresury, zarezer­wowane dla bardzo zrównoważonych zwierząt, muszą być stosowane przez doskonałych fachowców, nie zaś niedzielnych amatorów. Wymagają one uświadomienia sobie ciążącej na nas odpowiedzialności: przez całe życie psa będziemy musieli podtrzymywać zdobyte przez niego umiejętności powtarzając ćwiczenia i treningi. Zaniedba­nie z naszej strony mogłoby spowodować — o czym już wspominaliśmy — że wyuczone nawyki przerodzą się w niebezpieczną agresywność. Aby rozpocząć ten typ tresury, czekamy zazwyczaj, aż pies ukończy dziewięć-dwanaście miesięcy.

System reklamy Test