Wszystko na temat psów

Śpiewający pies z Nowej Gwinei

  • Waga: 8-14 kg
  • Wzrost: 36-46 cm

Śpiewający pies z Nowej Gwinei (nazywany też Canis hallstromi) jest jedną z ras psów należąca do grupy psów w typie pierwotnym. Pochodzi z Nowej Gwinei i jest blisko spokrewniony z dingo. Jest dzikim psem, który nie został zmieniony przez człowieka i zachowuje do dzisiaj wiele cech pierwotnych odróżniających go od psa domowego. Nie lubi częstego dotykania przez człowieka, jest nieufny, a nawet bywa nieobliczalny.

Nazwa tych psów wynika z wydawania przez nie charakterystycznego przeciągłego dźwięku, podobnego do wycia, lecz o wyższym i modulowanym tonie.

Są to psy bardzo zwinne, poruszające się z dużą gracją, w sposób przypominający trochę koty. Lubią zajmować miejsce na pewnej wysokości. Chętnie wspinają się na różne przeszkody. Posiadają też umiejętność chodzenia po drzewach, którą zawdzięczają wyjątkowej budowie stawów wszystkich łap, pozwalającej na zginanie palców o wiele bardziej niż mogą to czynić inne psy. Wchodzą na pochyłe drzewa o grubych konarach i szorstkiej korze.

Rasę tę odkrył w 1957 rok Ellis Troughton. Nazwał  on te psy canis hallstromi na cześć Edwarda Hallstroma, australijskiego filantropa i dyrektora ogrodu zoologicznego Taronga w Sydney. Ów ogród zoologiczny był pierwszym, w którym znalazła się para psów tej rasy, przysłana tam przez Troughtona. Wszystkie śpiewające psy rozmnożone w niewoli pochodzą od tej pary, zaś doniesienia o napotkaniu dziko żyjących psów NGSD (New Guinea Singing Dog) są od czasu odkrycia bardzo rzadkie. Wkrótce po odkryciu i opisaniu przez Troughtona, NGSD uznawano za odrębny gatunek - stąd początkowo duże zainteresowanie ogrodów zoologicznych posiadaniem i rozmnażaniem tych zwierząt. Obecnie nie uważa się ich za osobny gatunek, lecz jedynie rasę, która istniała i rozwijała się w izolacji od innych ras psów przez około 6000 lat. Stwierdzenie pokrewieństwa z psami przyczyniło się do spadku zainteresowania zoologów i ogrodów zoologicznych, zaś naturalnej populacji grozi wyginięcie, z powodu rozpowszechnienia się na zajmowanych przez nią terenach krzyżówek tej unikalnej rasy z psem domowym. Populacja utrzymywana w hodowlach jest jeszcze bardzo nieliczna i nie może być szybko rozwijana ze względu na konieczność zachowania odrębnych linii genetycznych. Pod koniec XX wieku w hodowlach znajdowało się zaledwie około 100 psów należących tej rasy.

Śpiewający pies z Nowej Gwinei

System reklamy Test