Wszystko na temat psów

Bernardyn

  • Maść: biała z rudo-brązywmi lub pręgowanymi łatami lub płaszczem
  • Waga: 50-91 kg
  • Wzrost: 65-90 cm
  • Szkolenie: trudne

 

Począwszy od XVIII wieku bernardyny pomagały przewodnikom górskim z Grossen St. Bernard znaleźć we mgle lub w nocy drogę przez przełęcz lub szukać zaginionych.

Psy te pochodziły od rudo-białych psów wiejskich zamieszkujących doliny. Były silne, ruchliwe, w porównaniu do dzisiejszego bernardyna lekkie, o sztywnym, prostym włosie. Dobrze poruszały się po wysokim śniegu. Długowłose szczenięta pozostawiano u rolników w dolinie. Tam zainteresowali się nimi brytyjscy turyści.

Dzisiejszą odmianę wyhodowano w Wielkiej Brytanii, z udziałem mastifa i nowofundlanda. Pies ten już nie porusza się tak dobrze w śniegu, nie ma też dużej potrzeby biegania. Nie jest tak dobroduszny, jak się o nim mówi. Posiada jeszcze cechy psa pasterskiego i wiejskiego. Od wieku szczenięcego należy uczyć go podporządkowania, potrzebuje zrozumiałego prowadzenia i zawsze broni swojego rewiru.

Życie bernardynów niestety jest krótsze niż przeciętne życie psa. Obecnie hodowcy dążą do uzyskania bardziej ruchliwych, lżejszych psów z przylegającymi faflami i powiekami.

bernardyn

System reklamy Test