Wszystko na temat psów

Grzywacz chiński - wzorzec rasy

Ogólne wrażenie. Smukły, o mocnej kości, żywy i pełen gracji mfeły pies z gładkim, bezwłosym ciałem i włosami na głowie, stopach i ogonie.

 

Temperament. Wesoły i inteligentny, a przy tym dystyngowany i nieagresywny. Wada: złośliwość.

Wielkość. Idealna wysokość dla psów — 28 do 33 cm w kłębie. Jak i w innych rasach karłowatych mniejszy pies o jednakowej lub lepszej budowie powinien być preferowany. Wada: grzywa­cze mają wygląd niezwykle elegancki i dlatego psy z nadwagą oraz psy o pospolitej budowie powinny być eliminowane z ringowej oceny. Dyskwalifikacja: psy i suki o wzroście powyżej 36,5 cm w kłębie.

Waga. Nie powinna przekraczać 4,5 kg, proporcjonalnie do wysokości psa. Dyskwalifikacja: waga ponad 5,3 kg. Głowa. Lekko zaokrąglona i wydłużona mózgowioczaszka z nisko osadzonami uszami. Punkt osadzenia ucha jest położo­ny na tej samej linii có zewnętrzny kącik oka. Policzki są płasko ukształtowane, bez tkanki tłuszczowej, zwężają się w kierunku kufy. Stop jest wyraźny, lecz nie przesadny. Skóra na głowie jest gładka, bez zmarszczek. Odległość od guza potylicznego do stop"u jest identyczna jak odległość od stopu do końca kufy. Kufa zwęża się stopniowo, lecz nie do samego końca. Jest gładka," bez obwisłych fafli. Nos jest ważną cechą: wąski w połączeniu z kufą. Każdy kolor nosa jest dopuszczalny.

Głowa ma więc być pełna wdzięku, o czujnym wyrazie, bez śladów degeneracji.

Wargi cienkie i przylegające, w dowolnym kolorze. Wady: wklęsła linia kufy, zbyt namarszczona skóra, bekasia kufa.

Uszy. Duże i stojące. Skóra uszu jest cienka, dopuszcza się frędzle na uszach. Wada: nietoperzowate lub zaokrąglone uszy. Dyskwalifikacja: załamane lub kopiowane uszy. Oczy: Tak ciemne, że wyglądają na czarne, ukazujące niewiele, lub wcale nie ukazujące białka. Bez tępego wyrazu, wyraziste, nigdy jednak nie wyłupiaste. Mają pokrój migdałów i są szeroko osadzone. Wady: niepełny pigment tęczówki, jasne oczy, osadzone za blisko siebie.

Zęby. Zgryz cęgowy lub nożycowy. Kły wystające ku przo­dowi. Całkowity lub częściowy brak przedtrzonowców. Braki i zmiany w uzębieniu wiążą się z genem bezwłosości, który stymuluje wzrost zębów słabych i cienkich ze słabym szkliwem, a więc jakość uzębienia i wszelkiego rodzaju braki nie mogą decydować przy sędziowaniu tej rasy. Dyskwalifikacja: duży przodozgryz.

Szyja. Szczupła i bez podgardla. Długa i pełna gracji, w czasie ruchu noszona wysoko, lekko łukowata u nasady głowy, ustawiona pod kątem w stosunku do dobrze związanych łopatek. Wada: szyja wklęsła u nasady. Tułów. Prężny, gładki i bezwłosy. Skóra o ziarnistej strukturze, gładka i ciepła w dotyku. Łopatka wąska, wyraźna, z kością dobrze ustawioną ku tyłowi i tworzącą z podramieniem kąt 90°. Klatka piersiowa jest raczej szeroka i głęboka, lecz żebra nie są zbyt mocno wysklepione. Mostek niezbyt wyrazisty. Klatka piersiowa oglądana z góry kryje łokcie. Linia górna grzbietu jest prosta. Długość ciała powinna być nieco większa niż wysokość w kłębie. Wady: wiotkiej budowy tułów, słaby kościec, garbaty grzbiet, łękowaty grzbiet. Zad wyraźnie wyżej lub niżej ustawiony od łopatek, zbyt krótki lub zbyt długi tułów.

Ogon. Osadzony wysoko i noszony w czasie ruchu raczej wyżej niż pod tułowiem. Długi, zwężający się ku końcowi, prawie prosty, nigdy zawinięty czy zakręcony w którąkolwiek stronę. Powinien być opuszczony naturalnie podczas od­poczynku czy w pozycji stojącej. Wady: pierścień lub kor­kociąg, noszony zbyt nisko lub między nogami, gdy pies jest w ruchu.

Kończyny przednie. Długie, wąskie, położone ładnie pod tułowiem. Wystarczająco długie do prezentowania eleganc­kiego kroku. Łokcie dobrze związane, przylegające do tułowia, pracujące czysto i równo. Nadgarstki cienkie, lecz mocne, prawie pionowe. Łapy ani odstawione na zewnątrz, ani podstawione do wewnątrz. Chody długie i płynne, z dob­rym wykrokiem. Wady: wąski front, odstające łokcie, chód z łokcia.

Kończyny tylne. Wąskie kolano dobrze ukątowane. Dobrze zaokrąglony i muskularny zad. Mocne lędźwie. Kolana pewnie związane i długie podudzie łączące się ze stopą. Przedłużenie linii stopy równoległe do nasady ogona, lecz za nią. Oznacza to wystarczające kątowanie do zapewnienia prostej linii grzbietu. Tylne kończyny szeroko rozstawione. Tył porusza się płynnie i posuwiście. Wady: „gumowa stopka", postawa krowia.

Łapy. Krańcowo zajęcze łapy, wąskie i bardzo długie, z nie­zwykłym wydłużeniem małych kości, szczególnie w kończy­nach przednich, które wydają się mieć dodatkowe stawy, a których to stawów naprawdę nie ma. Pazury są dosyć długie. Mogą one być w kolorze opuszek lub czarne, albo białe. Wady: każdy inny kształt łap niż zajęczy.

Maść. Wszystkie kolory i ich kombinacje we wszelkiej formie.

Odmiana powder puff

Wygląd ogólny. Smukły, o mocnej kości, żywy, pełen gracji mały pies z miękką woalką włosów na całym ciele, której zawdzięcza swoją nazwę.

Uszy. Duże, skóra uszu cienka. Uszy stojące lub wiszące, obydwa typy pokryte włosem. Jeśli wiszące, to obydwa w jednakowym stopniu. Frędzle na uszach mogą być ścięte w celu osiągnięcia postawy stojącej. Wady: cięte uszy.

Zęby. Zgryz nożycowy lub cęgowy. Zęby mocne i proste. Dyskwalifikacja: bardzo duży (otwarty) przodozgryz lub bar­dzo duży tyłozgryz.

Szata. Podszerstek bardzo krótki. Włos przewodni cienki i znacznie dłuższy, tworzący woalkę. dłuższa szata preferowa­na, lecz nigdy nie powinna być tak długa, by przeszkadzała w ruchu. U młodych psów włos dosyć miękki, twardnieje w miarę rozwoju psa.

Uwaga:  Oba typy sędziowane są oddzielnie.

System reklamy Test